Sinds een paar weken werk ik niet meer in het motel.
Het draait nog steeds goed, maar ik was toe aan een nieuwe uitdaging en ik besloot te gaan solliciteren naar werk buiten de deur.
Ik bedacht wat ik graag zou willen gaan doen, bekeek vacatures, schreef wat brieven en pastte mijn c.v. aan. Naar aanleiding van de alom bekende verhalen van emigranten had ik me ingesteld op veel afwijzingen en bedacht ik me dat ik niet teleurgesteld moest zijn als het zeker nog een half jaar zou duren voordat ik een baantje had.
En, inderdaad, hoorde ik op m'n eerste vijf brieven helemaal niks.
De zesde vacature waar ik op reageerde had ik al een paar keer voorbij zien komen en alle informatie steeds opnieuw aandachtig gelezen, maar ik twijfelde er een beetje aan of ik zo'n baan wel aan zou kunnen.
Ik had geen opleiding in die richting, geen ervaring, maar dat werd uiteindelijk ook niet echt gevraagd. Ondanks al mn bezwaren leek het me ook vooral een geweldige baan, dus ik gaf mezelf een schop onder m'n kont en schreef een sollicitatie brief.
Een paar dagen later, toen ik toch in Smithers was, besloot ik bij het kantoor van de organisatie langs te gaan om me voor te stellen, een gebaar dat erg op prijs werd gesteld.
Een week later werd ik uitgenodigd voor een gesprek en het was werkelijk het zwaarste en moeilijkste sollicitatie gesprek dat ik ooit voerde. Ondanks dat ik er van overtuigd was, dat ik het niet beter had kunnen doen, dan ik deed, twijfelde ik nu nog erger of ik die baan wel zou krijgen.
Anderhalve week later werd ik gebeld.
Of ik nog geinteresseerd was en of ik de baan wilde accepteren.....ik was sprakeloos (op zich al aan klein wonder) en ik stamelde dat ik natuurlijk nog geinteresseerd was!
Dat was een maand geleden.
Ik heb ondertussen een drie daagse training achter de rug in Quesnel en ben ik al volop aan het werk.
Na jaren is een heel oude wens van me in vervulling gegaan: ik werk in de sociale hulpverlening!
Ik werk in een transistion house, een opvanghuis voor vrouwen en hun kinderen die, door bijvoorbeeld huiselijk geweld, ontheemd zijn.
Het is erg intensief, maar ook heel erg dankbaar werk.
Veel sneller dan verwacht kreeg ik een baan die uitstekend bij me past: ik ben er op m'n plek, ik doe waar ik goed in ben, ik heb geweldige collega's en ik krijg alle ruimte om me te ontwikkelen.
Een nieuwe fase (alweer), maar eentje waar ik erg gelukkig mee ben.
