X-mas!

Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik een traditionele kerst-vierder ben....

Sneeuw (check!)
Bing C., Ella F., Frank S., Dean M. eventueel Michael B. (check!)
Kerstboom (check!)
Lekker eten (check!)
Familie en vrienden (gedeeltelijke check!)
Huis versierd (check!)
K'dootjes (meer dan check!)

Voor iedereen, waar dan ook:
Have yourself a Merry little Christmas!!!!!

Koud!

Een paar weken voordat de kortste dag nadert, verdwijnt de zon hier achter de bergen.

Zo rond het begin van januari krijgen we de eerste zonnestralen terug. Een paar minuutjes maar in het begin.

Een rare gewaarwording. Je ogen zijn het niet meer gewend, lijkt het wel.

Het is vandaag koud.

Min 15.

Vanochtend een staalblauwe lucht, je ruikt de vrieskou als je buiten komt.

In korte tijd kwamen er vanochtend wolken opzetten, maar onder invloed van de bergen bogen de wolken af.

Het levert mooie plaatjes op.

Het lijkt misschien of er niet zoveel sneeuw is gevallen, maar dat is schijn.....de parkeerplaats wordt na een sneeuwdump door een Bobcat mooi schoon geschoven. We hebben alweer een flinke berg liggen aan het eind van de parkeerplaats.

En de winter is nog niet eens echt begonnen, zeggen ze....

Weekje Vakantie

We vonden dat we het wel verdient hadden, na een ruim jaar on-afgebroken werken.

Een weekje vakantie.

Niet naar een tropisch paradijs (ook lekker, maar niet voor nu), maar een weekje shoppen en fun in één van de grootste winkelcentra ("shoppingmall" klinkt toch mooier) van de wereld, West Edmonton Mall.

Buiten het uitgebreide winkel-assortiment is er een erg groot golfslagbad met geweldige golven, een bioscoop (ook 3d films!), midgetgolf, een klein dolfinarium met zeeleeuwen, een pretpark met allerlei enge achtbanen en nog veel meer om op te noemen.

Het pretpark hebben we maar oor een volgende keer bewaard.....er is geweldig veel te zien en te doen daar...

Het plan was om er in twee dagen naar toe te rijden, via Prince George, Jasper naar Edmonton, daar drie dagen te blijven en dan ook weer in twee dagen terug te rijden. Aangezien het ook hier winter is, leek het ons verstandig genoeg tijd te nemen voor de reis...je weet tenslotte nooit en we zouden in elk geval de Red Pass door Mnt. Robson Provincial Park moeten doen om in Edmonton aan te komen.

We hadden voor deze vakantie een paar doelen: kerstinkopen doen, plezier maken en gewoon even een weekje met elkaar doorbrengen.

Vakantie in West Edmonton Mall

We hebben veel gedaan, veel gezien, lekker gegeten, veel gekocht, maar we zijn toch ook weer erg blij dat we terug zijn in het rustige New Hazelton.....persoonlijk heb ik wel weer genoeg stad gezien voor een jaartje.

Ofzo.

Lekker!

Af en toe kan je zomaar ineens zo'n zin hebben aan iets lekkers!

Nu worden we door vrienden en familie heel erg verwend met kaas, dropjes, chocola, pepernoten, taai-taai en allerlei andere Nederlandse lekkernijen, maar sommige dingen zijn onhandig te versturen.

Kroketten bijvoorbeeld.

Nu draai ik m'n hand er niet voor om om ze zelf te maken (en dat doe ik dus ook wel eens, af en toe), maar meestal hebben we niet heel veel over om in te vriezen. Dus dat is één keer lekker en dan heel lang weer niks.

Er wonen meer Nederlandse mensen in New Hazelton (eigenlijk best veel als je het gaat tellen) en af en toe zoek je elkaar op.

Frans en Toos wonen niet ver van ons vandaan en komen regelmatig aanzeilen voor een bakkie, of gewoon zo.....voor een praatje. Altijd gezellig, het zijn lieve mensen, met een geweldig gevoel voor humor.

Vorige week hebben we eens een tochtje gemaakt door de kelder van het motel, hadden ze nog nooit gezien. Ze waren erg onder de indruk.

Toos vroeg of we misschien een tafeltje aan haar wilden verkopen. Ze puzzelt graag en dan kon ze daar haar puzzel op laten liggen.

Verkopen, verkopen...ik vind dat ook weer zowat.

Het staat daar maar te staan in de kelder en we hebben al die tafeltjes toch niet nodig, dus ik zei dat ze er wel eentje mocht hebben.

Dat vond ze fijn, maar zei Toos, dan ga ik kroketten voor je maken.

Hoei! Kroketten! Lekker!

Vandaag is ze het tafeltje komen ophalen en heeft ze de kroketjes gebracht.

Zes-en-dertig maar liefst!

Heerlijke ambachtelijke huis gemaakte kroketten!

Goeie ruil!

Wij eten vanavond Patat, Applemoes en en kroket (of twee)

Old Man Winter

Terwijl het halve land zucht onder het juk van Old Man Winter (denk aan 40cm sneeuw in een dag, blizzards, windchills van -40, plotseling onbegaanbare wegen), is het in New Hazelton nog groenig.

Geen sneeuw op de grond.....Vijf-en-dertig kilometer naar het oosten begint de ellende.

En iets naar het Noorden ook, maar hier is nog niks.

De afgelopen dagen was wel het bitterkoud, niet zozeer vanwege lage temperaturen, maar vooral omdat er een gemeen koude snijdende wind stond.

En dan vanochtend is het ineens windstil en glashelder.

Je ruikt de kou in de lucht.

Veel kouder dan gisteren (-15), maar zonder die wind en met de belofte van de zon, straks, als ze boven de berg uitkomt, is het zoveel beter dan de afgelopen dagen.

En mooi!
Het went nooit, zo mooi.

Rustig!

Om als ondernemer te verlangen naar rustiger tijden is eigenlijk als de Goden verzoeken.

Want je eet en leeft er van.....geen gasten is geen inkomsten.

Evengoed, nu we tegen de winter aanzitten, is het aanmerkelijk rustiger in het motel.

En we vinden het heerlijk!

Van de week ben ik met de jongens gaan zwemmen in Smithers.

We rommelen een beetje in huis, we ruimen op en ik ben begonnen met Gijs' z'n slaapkamer te schilderen.

Het is niet niks, het hele jaar door elke dag werken.

En ondanks dat we het heerlijk vinden, nog steeds, beseffen we ook wel dat we een druk jaar achter de rug hebben.

Toen we, bijna een jaar geleden, begonnen met het motel, was alles nog nieuw.

Alles was spannend en eng ook wel een beetje.

Geen tijd om er rustig in te komen, we moesten gelijk aan de bak.

We zijn op de rijdende trein gesprongen en hebben ons een jaar laten rijden.

Nu zijn we, denk ik, wat meer in staat, om zelf de route en het tempo te bepalen.

En nu het dus rustig is, kunnen we daar ook van genieten.

Hoe het de rest van de winter gaat, weten we nog niet.

En eigenlijk kan het ons ook niet zoveel schelen.

We hebben nog genoeg te doen en ook nog wel wat plannen.

Vervelen zullen we ons in ieder geval niet.

Logeren

Van het weekend hebben Jesse en Gijs gelogeerd bij Glenn en Frank, twee vriendjes van school.

Op zich niet zo heel erg bijzonder, er wordt wel vaker over en weer geslapen, maar dit was een bijzonder logeerpartijtje.

Laat slapen, de dieren op de boerderij voeren, brandhout stapelen en andere voorkomende werkzaamheden uitvoeren horen bij de dagelijkse klusjes die de jongens moeten doen en Jesse en Gijs hebben goed geholpen. Buiten dat was er natuurlijk ook tijd om te spelen.

Work hard and play hard, heet dat hier.

Zowel Jesse en Gijs hebben met verschillende geweren en shotguns geschoten (op pompoenen en blikjes enzo) en Frank sr. heeft ze geleerd hoe ze dat moeten doen.

"Naturals" vond ie ze.

Real Canadians, vinden wij :-)

Varkentjes wassen.

Boeren mogen hier zelf slachten.

Het beste scharrelvlees wat je kan bedenken en dan ook nog eens uit de buurt!
Beter en lekkerder kan natuurlijk niet......dus toen ons gevraagd werd of wij interesse hadden, hoefden we daar niet lang over na te denken.

Anderhalve week geleden werden op een farm in de buurt varkens geslacht.

Het is niet zo dat je 4 karbonaadjes, een kilo speklapjes en een hammetje kan bestellen.

Je koopt of een heel of een half varken (of anderhalf, of twee, maar minimaal een halve).

Ik wilde dat vlees natuurlijk wel erg graag kopen, maar ik wilde eigenlijk ook wel erg graag helpen met slachten.

Geen probleem.

Dus na het werk ouwe kleren aangetrokken, messen ingepakt en naar de farm gereden met Oma Gerda en Gijs.

Je kan 'm verder zelf verwerken of bij een slager in Smithers brengen.

Die maakt, op verzoek, lekker gerookte ham, of snijdt karbonaadjes, of maakt worstjes of wat je maar wilt eigenlijk!

Nou.

En toen was er, als laatste, nog een kleiner varkentje over en of ik wel even wilde helpen om het beessie te ontdarmen enzo.

Ja.

Natuurlijk wil ik dat! Ha!

En ook al was het m'n eerste varkentje ooit, het ging als een tierelier!

En nu ligt er dus een half varken in de vriezer.....

Heerlijke hammen, pakjes en pakjes met de lekkerste bacon die je je kan voorstellen, karbonaadjes en roasts.

Heerlijk!

We hebben afgesproken dat we volgens jaar een tweede vriezer gaan kopen en dan gaan we ook een halve koe kopen.

Maar eerst nog even dit (halve) varkentje opeten!

Beer in de Tuin!!!!

Als het herfst wordt vreten de beren zich vol, zodat ze, als ze de winterslaap in gaan straks, niet met een rommelend buikje in hun hol liggen (iedereen weet dat je niet kan slapen wanneer je honger hebt!)

Met vissen uit de rivier en met andere lekkere hapjes die ze hier en daar opscharrelen zorgen ze dat ze zich tonnetje rond eten om die koude wintermaanden door te komen.

Een appelboom in de tuin is dan een soort FruitMacDonalds......even op je achterpoten en smullen maar!

En wat doe je dan als je zo'n joekel in je tuintje ziet?

Fototoestel pakken en klikken maar natuurlijk!

Klik vooral op de foto's voor een vergroting, voor een nog mooier plaatje!

Wij kijken naar hem, maar Beer houdt ons ook goed in de gaten!

Let op het appeltje in de bek!

Nog even omkijken en dan wegwezen....

Letterlijk de natuur op de stoep (of in dit geval in de tuin!)

Rare Dag

Alhoewel de vakanties afgelopen zijn, de eerste nachtvorst al geweest is en de bladeren aan de bomen prachtig goudgeel zijn, is het seizoen hier nog in volle gang.

We zitten helemaal vol, voor minstens de hele aankomende week en waarschijnlijk nog wel langer.

We hebben al weet-ik-hoeveel mensen weg moeten sturen; geen plek in deze herberg!

Veel, heel veel vissers die komen vissen op Steelhead in de rivieren Skeena, Bulkley en Kispiox; het is een topjaar blijkbaar, met een run zoals in de hoogtijdagen van de jaren 80 en 90.

En voor de rest zitten we vol met werk crews en ziekenhuis personeel.

Daarnaast hebben we bezoek uit Nederland.

Mijn schoonouders en m'n moeder zijn over en blijven tot minstens na Jesse's 13e verjaardag!

Dat zal een feest worden!

Vorige week mijn auto "nog eventjes" ingeruild voor een SUV all wheel drive exemplaar...alhoewel m'n Ford een heel fijne auto was heb je hier toch wel echt minstens een vier wiel aangedreven auto nodig....nu kan ik tenminste ook over de backroads rondrijden! En van de winter zal het ook wel beter zijn.

Nu dan vandaag....voor de tweede keer in korte tijd een Power Outage, oftewel een stroomstoring. Gepland, dat dan wel weer, maar evengoed ben je toch onthand zonder stroom.

Vanochtend om half zes gooiden ze de stroom er af en vanmiddag om half drie waren we weer up and running.

Ruim een halve dag zonder stroom is niet echt handig voor een bedrijf....we hadden alle gasten ruim van te voren ingelicht en gelukkig deed niemand er moeilijk over. Het zijn nou eenmaal dingen die gebeuren.

Het feit dat wij ons bakkie koffie in de morgen moesten missen, was erger!

En we waren echt niet de enigen: 9000 mensen zaten zonder stroom....gedeelde smart is halve smart, zullen we maar zeggen.

We genieten nog steeds, steeds meer eigenlijk.

Het hele nieuwe en onbekende is er af.

We vinden steeds makkelijker onze weg, we leren steeds meer mensen kennen en meer mensen kennen ons. We hebben nog niet veel tijd om bij mensen op bezoek te gaan en daarom komt iedereen altijd hier......wanneer het wat rustiger wordt, gaan we dat zeker eens omdraaien!

Wildfires

Wildfire Binta Lake

Binta Lake is een meer ten zuiden van Burns Lake.

Vorig jaar waren we van plan om daar iets te kopen en nu staat de boel daar in de hens (ik suggereer hier geen causaal verband).

Evacuatie Waarschuwingen, onmiddelijke evacuaties, wegafsluitingen, medische problemen vanwege de enorme hoeveelheden rook die de lucht in worden geslingerd....het is dan wel koeler geworden, maar de wind trekt daarmee ook aan en er is nog geen hoop op regen.

Vorig jaar woonden we een maand in het gebied van de Binta Lake Wildfire.

We kennen het gebied en we hebben daar veel fijne mensen ontmoet.......het is afwachten wie er weg moeten en met ingang van wanneer.

Ondertussen krijgen wij regelmatig gasten die met nog tranende ogen van de rook uit de auto stappen.

Wij zijn nog steeds safe, nog geen branden hier en sinds het is gaan waaien is de rook ook weer weg. Iedereen hoop op veel regen de komende tijd, of een strenge winter met heeeeeel veel sneeuw om het tekort aan vocht in de grond te verminderen.

Muggy

Zowat elk jaar zijn er bosbranden in BC.

Vooral als het 's winters niet zoveel heeft gesneeuwd en het in de rest van het jaar te weinig regent, wordt alarmfase 1 afgekondigd.

Geen open vuur, geen vuurwerk, geen afvalverbranding etc.

En dan maar hopen dat het een beetje goed gaat.

Op het weer heeft echter niemand vat......als de bliksem inslaat is het alsnog bal.

Momenteel branden er in BC een kleine honderd bosbranden die tien hectare of meer beslaan en alles bij elkaar brandt het op 400 plekken in BC.

Een van de grootste bosbranden woedt zo'n 700 km ten Noorden van ons.

De schatting is dat de brand nu zo'n 20.000 hectare bestrijkt.

In vergelijking: dat is een gebied ongeveer ter grootte van Schiermonnikoog.

Alhoewel er geen direct gevaar voor ons is, hebben we er wel min of meer last van. Zo'n bosbrand geeft natuurlijk een ongelooflijke hoeveelheid rook, die langzaam wordt verspreid door de hele regio (en verder).

We hebben het de afgelopen dagen steeds mistiger zien worden en samen met de warmte zorgt dat er voor dat het 'muggy" is, oftewel onaangenaam warm en vochtig.

Als het goed is gaat het morgen regenen en wordt het minder warm, dus misschien ook wat minder klam.

Het is nu even ook wat rustiger in het motel; aangezien de weg naar boven afgesloten is vanwege de brand, komen er geen mensen naar beneden, maar kunnen er ook geen mensen van hier uit naar Alaska.

Het klinkt misschien gek, maar dat vinden wij even helemaal niet erg.

Even wat meer tijd voor andere dingen en wat rustiger, we vinden het heerlijk. Ons seizoen duurt wat dat betreft nog lang genoeg en aangezien we volgende week toch ook weer volle bak hebben, genieten we nu even extra.

Ventilator aan, ijssie erbij en letterlijk wachten tot het overwaait.

Foto's: Wildfire Management Branch

http://bcwildfire.ca/hprScripts/WildfireNews/Photos.asp?Folder=359&Count=7

Daar zijn ze dan!

M'n zalm is klaar!!!!!

Puur eetbaar goud, zo lijkt het tenminste.

Twee-en-twintig potjes yummie zalm.

Geen kleur-, geur- en of smaakstoffen, niet eens een snufje zout.

Als we elke week een pot gebruiken hebben we tot in de tweede week van januari 2011 zalm!

Wat ligt daar in het bad?

In de nazomer trekken de zalmen de rivier op om kuit te schieten.
In plaats van een soort zalm hebben we er hier een stuk of vijf (Chinook, Coho, Chum, Pink and Sockey Salmon) en de Steelhead, wat eigenlijk een forel is.

De native mensen hier leven al generaties op zalm en het is hier dan ook niet zozeer een delicatesse, als wel een eerste levensbehoefte om de winter mee door te komen (net als de opbrengst van de jacht).

Dus als de zalmen de rivier op komen zwemmen wordt er hier met netten gevist op zalm.
En nu is het Sockeye season, de lekkerste zalm die er is.
Het is overigens heel erg onbeleefd om te vragen of je zalmen van de native bevolking mag kopen, maar als het je aangeboden wordt, is dat een heel ander verhaal.

Gisteren werd ons gevraagd of wij zalm lusten.
"Jawel" zei Piet, "maar ik heb geen tijd om te gaan vissen".
Maar dat hoefde ook niet: we konden ze kopen, twintig of dertig misschien?
Tien vonden we wel genoeg, voorlopig.
"Tien?" was het antwoord,"Maar wat eet je dan de rest van de winter?"

Tien zouden het er worden en voor onze hulp Ann ook tien.
Maar wat moet je met tien zalmen?


Eerst maar even bewaren in het bad en dan schoonmaken, natuurlijk, zo snel mogelijk, maar wat dan?
Hier maken ze de zalm in, in glazen potten.

Het inmaken van voedsel is in Nederland een beetje een uitgestorven ambacht , maar ik heb het altijd een geweldig idee gevonden om een voorraad eigengemaakt voedsel op de plank te hebben.
Dus...gisteren na het kamers schoonmaken ben ik de 10 zalmen gaan schoonmaken.
't Is weer 's wat anders.....en niet handig in het hoogseizoen (want het is al druk genoeg zonder allerlei extra werkzaamheden), maar je moet het ijzer tenslotte smeden als het heet is.

Eentje ging er gisteravond al op de barbeque, twee heb ik gefileerd, zodat Piet ze kan roken in z'n rookkast en van twee heb ik moten gesneden, voor in de pan of de BBQ.

De vijf overgebleven zalmen heb ik in vandaag potten gepropt en die worden, as we speak, ingemaakt.

Drie-en-twintig potten met zalm voor op, voorlopig, de plank.

Kijken hoe lang we er mee doen.

M'n eerste eigen ingemaakte eten!

En d'r komt nog meer, want we moeten nog Huckleberries plukken en de crabapples komen nog van de boom en de tomaten worden rood en misschien kan ik nog wel iets verzinnen om in te maken......voor ik het weet heb ik de hele basement kast vol met potten lekkers!

Het is dat dit het eerste jaar is, heel veel dingen zijn nog steeds nieuw, maar als ik het inmaken eenmaal onder de knie heb, biedt dat geweldige perspectieven voor volgend jaar.

Ik ben nu al aan het bedenken wat er volgend jaar in de tuin moet, want die planken in de basement moeten natuurlijk wel gevuld blijven!

Kamp

Zo'n zomervakantie van 9 weken duurt best lang, helemaal als je niet weg gaat, zoals wij. Nu is dat hier geen uitzondering: heel veel kinderen gaan niet op vakantie en al helemaal niet naar het buitenland.
En toch vervelen de kinderen zich hier geen moment. Er wordt van alles voor ze georganiseerd hier.
Dagkampen en weekkampen bijvoorbeeld.

Deze week zijn de kinderen druk met Bible Camp.
Ongeveer 75 jonge mensen uit Arizona zijn hier in de omgeving de hele week bezig om de kinderen te vermaken. Knutselwerken maken, met z'n allen spelletjes doen, zingen etc etc etc. En als dat klaar is volgt er nog Basketball of Soccer Training....Zo zijn ze de hele middag zoet.
De Amerikaanse Tieners zamelen gedurende het jaar zelf geld in (charity, sponsoring; daar zijn ze heel erg goed in in De USA)om hier naar toe te komen en te verblijven en om de kinderen te vermaken.
Onze jongens vinden het in ieder geval geweldig: ze gaan elke dag met heel veel plezier naar Bible Camp.

Volgende week gaat Gijs naar een ander Dagkamp in Smithers, met veel water-pret, kano varen en nog meer.
Jesse gaat vanaf woensdag maar een Weekkamp in Houston (Niet in Houston-we-have-problem, Texas, Maar Houston, BC, 130 km verderop.
In een Log Cabin in stapelbedden slapen, samen met vrienden van school, met een woodstove, waar ze zelf vuur in moeten maken als het koud is (hoopt ie op!). Het kamp ligt aan een meer. Ze gaan zwemmen, kano varen en nog veel meer leuke spannende dingen doen, zowel overdag als ´s avonds.
Eigenlijk net als je wel eens in die enge, spannende op-een-verlaten-plek-ver-weg-van-alles-zomerkamp-films ziet......maar daar denken we maar even niet aan.

Ze zullen het allebei geweldig hebben.
Ook al zou ik er in Nederland nooit over nagedacht hebben om de kinderen op kamp te sturen/laten gaan, hier hoort het er voor de meeste kinderen gewoon bij.
Dus dan doen we daar gewoon aan mee.

Ik vind het eigenlijk wel jammer dat ik geen kind meer ben.
Kon ik ook allemaal van die stoere, spannende dingen doen en mee maken, maar een Summer Camp voor Vaders en Moeders heb ik nog niet gevonden....
't Is weer jammer.

Terugblikken en Uitbreiding.

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we als Landed Immigrant in Canada aan kwamen.
Een jaar alweer......de tijd gaat wel heel erg snel.
We hebben alle hoogtijdagen gehad, alle seizoenen meegemaakt, van nu af aan wordt het alleen nog maar meer van hetzelfde.

Zo'n jaar is een mooi moment om terug te kijken, over hoe het was en over hoe het gaat en wat er allemaal veranderd is en wat we daar van vinden.
Ach, kort maar krachtig: het ging goed, het gaat beter, er is veel ten goede veranderd en daar zijn we alle vier heel erg blij mee.
We missen Nederland an sich niet, maar de familie en vrienden wel.
We genieten met z'n allen van de vrijheid, van de ruimte en van de geweldige natuur en van alle nieuwe mogelijkheden die we hier hebben.
We voelen ons thuis in New Hazelton en we bouwen langzaam maar zeker een vaste kern aan dierbare mensen om ons heen.

Eigenlijk kunnen we na een jaar concluderen, dat onze hele emigratie één groot succesverhaal is geworden. Hoe hard we in Nederland ook geworsteld hebben met van alles en nog wat, het is het achteraf allemaal waard geweest.
We hebben met met z´n viertjes geconcludeerd dat we hier erg gelukkig zijn.

Het enige dat nu nog nieuw is, is het drukke seizoen draaien in ons motel, maar daar draaien we onze hand ook niet meer voor om.

En dan hebben we, sinds vorige week, uitbreiding van ons gezin.
Welcome Mr. Addams!
Hij voelt zich hier blijkbaar al helemaal thuis en hij is bovendien weer een nieuw dankbaar fotografie object (niet dat we hem daarvoor in huis hebben gehaald, hoor)



Onze Snowy blijkt een erg goede, alhoewel vrij neurotische "moeder"......Mr. Addams wordt regelmatig helemaal schoon gelikt en goed in de gaten gehouden. De nieuwe kattenspeeltjes worden heel voorzichtig door Snowy aan inspectie onderworpen en zelfs af en toe even afgepakt, als Moeders dat, om welke duistere reden dan ook, nodig acht.....en als dank voor haar goede zorgen, krijgt ze zo nu en dan een haal(tje) over haar neus.....het leven is niet eerlijk!

En waarom Mr. Addams?
Toevallig was de Addams Familie op t.v. van de week en ik vind een naam met Mr. of Mrs. altijd errug leuk.
Je kunt er, vooral in een motel, leuke grappen mee maken.
"Don't let Mr. Addams out, boys!"
"Did you feed Mr. Addams today?"
"Mr. Addams fell alseep on my lap last night."
"Mom! Mr. Addams scratched me/Snowy/Gijs/Jesse!! (doorhalen wat niet van toepassing is)"
Enzovoort.

Daar gaan we nog veel lol mee beleven de komende tijd.

Groene Vingers

Een groente tuintje is geweldig.
Geweldig veel werk, geweldig leuk en geweldig lekker.

Je stopt een zaadje in de grond en met een beetje geluk komt er na verloop van tijd een eetbaar plantje uit. Het klinkt zo makkelijk.......en dat is het ook wel, ware het niet dat er ook andere kapers op de kust zijn die de grond van m'n groente tuintje lekker vinden......
Onkruid, de doem van elke tuinierder.

In de spaarzame tijd die ik over heb, na het echte werk in het motel, lever ik een verbeten strijd met het onkruid dat zo welig tiert. Het is een strijd die ik langzaam maar zeker aan het verliezen ben, ik weet het, maar dat maakt het resultaat van dat wat wel lukt er niet minder indrukwekkend op.

Tot nu toe hebben we al spinazie uit eigen tuin gegeten en vanmiddag heb ik het eerste kropje sla de grond uit gerukt.

Eerste Spinazie!

Eerste krop(je) Sla!

De doperwten zijn druk aan het groeien en de tomaten zijn in m'n kasje doen hun best om groter te groeien.
Gek genoeg heb ik nog geen komkommer-plantjes gezien en de worteltjes zijn ook nog niet boven de grond (maar die groeien misschien wel eerst naar beneden...)
Er zitten tientallen bloemetjes in de aardbeien planten, dus dat komt ook wel goed. De framboos zal volgend jaar pas vrucht geven, want die heb ik pas dit jaar geplant.

Buiten m'n groente tuintje en m'n kasje, heb ik ook nog een kruiden-tuintje, want niets is lekkerder dan koken met verse kruiden (of door de sla!) met peterselie, bieslook, thym, basilicum en salie.



Ik met groene vingers....het komt ook voor mijzelf als een verrassing. Ik kon vroeger niet eens een vetplant in leven houden.
Maar voorlopig gaat het met het eetbare spul vrij aardig.
Al zeg ik het zelf.

Kispiox Valley Rodeo

Shot!

Jesse is een weekendje op stap met z'n vriend Sage en familie naar Prince George om allemaal stoere dingen te doen die je hier niet (zoveel) hebt. Museum, bioscoop, zwembad, laser gamen, golfen etc.etc.

Dus wij maken het thuis gezellig met z'n drietjes.
Het is geweldig weer....twintig graden schijnt, maar het voelt zoveel warmer! Volop zomer, lijkt het wel.
Vakantie in de tuin.


We hebben gisterenavond maar weer eens een vuurtje gemaakt. Niks leuker dan een worstje aan een stokje rijgen, boven het vuur hangen, wachten tot het klaar is, een broodje eromheen doen en lekker smullen!




Gijs bezig met een moeilijk klusje.


Terwijl Snowy wacht of er wellicht nog een stukkie worst overschiet ergens......

Je ontmoet in zo'n motel allerlei verschillende mensen, één van de leukste kanten van ons vak, denk ik.
Vandaag checkte een gast uit die een week in het motel logeerde.
Voordat ie weg ging vroeg hij of onze jongens al groot genoeg zijn voor een slingshot......hij gebruikte hem niet meer en het is tenslotte echt een Boy Toy....het draaide er op uit dat Gijs de slingshot in z´n handen gedrukt kreeg, samen met een paar zakjes extra kogeltjes erbij en de waarschuwing dat ie niet op andere mensen mocht schieten.


En dan moet je gelijk uitproberen of je een paar blikjes omver kan schieten, natuurlijk!
En dan zijn wij ook niet de beroersten om eens even te proberen of dat leuk is....


En wie schoot er als enige raak?????



Hahaha...ik!
Meer geluk dan wijsheid, ben ik bang.....

Van de week nog de Hanging Baskets gemaakt voor het motel..het zier er allemaal weer prachtig uit!
Al zeg ik het zelf....

Brrrrr...

Meestal schrijf ik over het heerlijke weer dat we hier hebben (en een paar keer over heeel koud winterweer), maar vandaag.....
Het is Hollands Weer.
Koud.
Wind.
Regen.
En dus Guur.
Hu.

Volgens mij heeft die droge grond nu wel even weer genoeg nattigheid gehad.
Het mag wel weer even droog en zonnig worden wat mij betreft!

Voor de rest gaat het bere-lekker.
De eerste Europese toeristen zijn binnen geweest en het is, vooral vandaag, reuzedruk op Highway 16.
Het eerste lange weekend komt er aan. Aanstaande Maandag is iedereen vrij vanwege Victoria Day
Victoria Day staat symbool voor het Begin van het Toeristen Seizoen: De Candadees trekt er gewoontegetrouw op uit om te gaan kamperen of in ieder geval op uit te gaan.
En het staat symbool voor het begin van het tuinierders seizoen, omdat de kans dat er nu nog vorst komt miniem is.
Maar ik heb de doperwten, de spinazie en de sla al uit de grond!
Ha!

Geen foto's deze keer..het is te grijs en te nat en geen lekker weer om er op uit te gaan. Binnen is het veel lekkerder.

Uitproberen

Het is hier al weken geweldig weer.
Veel, heel veel zon, strak blauwe luchten zover als het oog reikt (en dat is ver!), af en toe een wolkje en in de namiddag vaak een verfrissend briesje.
En na wat welkome regen anderhalve week terug, is de lente hier los gebarsten.
Eén van m´n appelbomen staat in bloei en dat vraagt natuurlijk om foto´s.






En als je dan eenmaal aan de gang bent......


Nog eentje dan.



Ik kan eindelijk foto's maken zoals ik ze voor ogen heb en dat is wel zo'n geweldig gevoel! En aangezien het hier barst van het moois ben ik nog lang niet uit gefotografeerd!

Carnaval!

Carnaval hier is niet zoals in Nederland; verkleed, hossend en half dronken door Oeteldonk zwalken.
Carnaval betekend hier kermis en het is werkelijk één van de hoogtepunten van het jaar, in ieder geval voor de plaatselijke jeugd. Onze jongens wisten het drie weken geleden al: The Carnaval is coming to town!!!
Eén dag maar, dus de voetbal moest er aan geloven vandaag.
Vooruit dan maar.


Het lijkt niet zo groot, maar het is meer dan we in een heel jaar zagen, en dat is inclusief de kermis in Smithers.


Zonder botsauto's geen kermis, dat geldt hier natuurlijk ook!


Gijs in de Cakewalk


Jesse, Bobbi-Jean en Gijs van de grote glijbaan


Jesse bezig in de schiettent.
In plaats van met een luchtbuks, krijg je hier een lucht-mitrailleur, een patroon met 100 kogeltjes en dan moet je de rode ster op het kaartje aan gort schieten.
Veel leuker natuurlijk!


Met z'n tweetjes.

Heerlijke middag, prachtig weer, blije kinderen, pizza als avond eten (want we gaan niet koken als we naar de kermis kunnen, natuurlijk!).
Iedereen tevreden.