Moricetown Canyon

Normaliter ziet de canyon bij Moricetown er uit als op bovenstaande foto (die, voor de goede orde, niet door mij gemaakt is).

Vlees

Ik word blij en vrolijk van grote stukken vlees.
Blij en vrolijk van grote stukken vlees op tafel.
Ham, roasts, kalkoen...groot is goed en lekker.
Ik ben mn hele leven al een notoire vleeseter geweest. Ik heb het geprobeerd, ooit in een ver verleden, om vegetarisch te eten, maar na een maand of wat, was het op.
Ik rende in gestrekte draf naar de supermarkt en kocht daar de grootste steak die ik mij van mijn studenten toelage kon vooroorloven. Medium rare, peper en zout, het vleesvocht opdeppen met een verse witte boterham.
Na maanden nepvlees waande ik mij in de hemel.

Ik moet vlees en ik kan mij maar zelden beheersen als ik een groot stuk op tafel heb gezet.
Ik ruil groente of andere gezonde(re) maaltijd exponenten makkelijk en zonder welke schuldgevoelens dan ook in, voor nog een extra stukje vlees.

Nog lekkerder dan groot vlees direkt uit de oven op tafel, is groot vlees de volgende dag.

De smaken nog beter doorgetrokken, een nieuw gerecht of gewoon lekker op een bammetje tussen de middag.

Gisteren hadden we ham, een achterlijk grote ham met z'n drieen, van een eigen geslacht varkentje.
Uit de oven, regelmatig overgoten met borage honing (een emmer van 2,5 kilo, gekocht van Bushman Jack die van de week een nachtje bleef slapen) en thym.
De ham was gisteren al heerlijk, maar nog lang niet op.

Zojuist heb ik er dunne plakken van gesneden.
Wat zout en peper, op een witte boterham....zo makkelijk is goed leven soms.
Genieten!

Water

Veel sneeuw is veel smeltwater.

Tel daarbij op veel regen en je hebt het recept voor hoge kolkende rivieren.

Vandaag naar Terrace gereden om een tent te kopen.

Dan kunnen we lekker kamperen, als het nog 's droog wordt.....

Onderstaande foto's zijn van de Skeena, hele bomen worden meegesleurd in het kolkende water.

Het zal nog wel even spannend worden; de komende dagen wordt nog ruim 30 mm verwacht.

Alle kleinere vriendelijke riviertjes zijn nu al verandert in woeste stromen.

De eerste evacuaties stroomopwaarts zijn al ingezet.....

Zal van de week ook nog foto's maken bij de Hagwilget Bridge: spectaculair!

De redder in nood

Gisteren nog in zak en as vanwege verdwenen foto's, zag ik vanochtend de reactie van Arnaud.

Ach.

Baat het niet, dan schaadt het niet, dacht ik nog.

Maar ow wonderen der techniek; daar verschenen m'n verloren gewaande foto's weer op het scherm!

Arnaud: my main man!

Als je ooit in de buurt bent...I owe you....big time.

Gras eten.....heel veel anders is er ook nog niet.

De blaadjes komen net uit de bomen.

Ook al was dit niet een hele grote, hij (of zij, dat weet ik niet) had geen enkele moeite het riviertje over te steken.

Die gehavende kop....een paar flinke halen en boven het rechteroog een helende diepere jaap....die heeft het niet best gehad.

Er is iets als een Kermode je recht aankijkt....

Ja, zei Lillian nog...dan ziet ie een lekker hapje.
Het blijft uitkijken geblazen met die wilde beesten....een beer kan net zo snel rennen als een paard en ook al zag ie er een beetje suf uit en leek het alsof ie alles wel best vond.....het blijven onberekenbare beesten.

Nogmaals: Arnaud, bedankt voor de gouden tip!

Miljaar !

The joy of digital times.....

Na een dagje Terrace, op de terugweg naar huis, zagen Lillian en ik in de verte een aantal auto's op de vluchtstrook, half midden op de weg.
Een ongeluk? Kopstaart botsing?

Niets van dat al.

Er scharrelde een Kermode bear in de berm!

Een Kermode of Spirit Bear is een ondersoort van de Black Bear.

Een witte beer, maar geen albino. Een zeldzame verschijning, er wonen hier mensen die al hun hele leven in de buurt wonen, maar nog nooit een Kermode Bear hebben gezien.

Vandaar de auto's op de weg...zelfs een Canadees stopt om een foto te maken van een Kermode Bear.

Ongeveer tien procent van de Black Bears is een witte Kermode.

Ik had m'n fototoestel bij me en ik heb prachtige foto's gemaakt van het beest.

Er ging alleen iets heel erg fout tijdens het uploaden naar m'n laptop.......
Het ene moment zat ik nog te genieten van dat prachtige creme kleurige beest op mn scherm, het volgende moment was alles weg.
En tot overmaat van ramp laat ik de foto's altijd van m'n camera wissen, als ik ze ge-upload heb.
Dat doe ik dus ook nooit meer.....

Na een paar uur zoeken is de hoop dat de foto's nog ergens in een mapje staan geslonken tot vrijwel nihil....de spirit bear is weg.

Ik heb de herinnering, het was een kadootje, een prachtig moment, maar tegelijkertijd baal ik als een stekker.

Voor plaatjes van andere, grotere Kermode Bears klik hier

De Vloek van de Emigrant

Ze zijn weer weg.

M'n vader en m'n broer.

Na twee weken hier heb ik ze naar het vliegveld gebracht en as we speak vliegen ze naar Vancouver en morgen weer terug naar Nederland.

We hebben het heel goed gehad samen.

Heel veel gezien en heel veel plezier gehad.

Het is bijzonder om familie over te hebben, want ondanks alles is dat het grootste gemis dat blijft, de familie. Skype en email vergoeden veel, maar ze werkelijk bij je hebben en hen laten zien hoe het er aan toe gaat, is het mooiste

Maar afscheid nemen went nooit.

Wat blijft zijn de herinneringen die we gemaakt hebben.

De eerste keren, eerste keer van Smithers naar huis, eerste keer een varkentje slachten, samen toeristje spelen in eigen omgeving en zelf ook dingen doen waar je meestal de tijd niet voor neemt, want drukdrukdruk.

Maar aan alles komt een eind en dan zijn er de tranen en het verdriet, al heb je je nog zo voorgenomen het te dragen als een vrouw.

Mijn broer zei het mooi: dit is geen afscheid, maar een opmaat naar een nieuw bezoek.

Ik verheug me er nu al op.

Weekend In Prince Rupert, BC

Met Lillian een weekendje naar Prince Rupert geweest.

Niet tegenstaande verwachtingen van enkele volgers, hebben wij ons keurig gedragen.....natuurlijk! zou ik daar aan toe willen voegen.

Enorm genoten, heerlijk gegeten, heerlijk gedronken, heel veel gelachen en nog veel meer.

Een heel mooie plek gevonden om Bald Eagles te spotten, orka's zien zwemmen in de baai, genoten van het zachte lenteweer, volop zon en heerlijke temperaturen van maar liefst vier graden (!!!!).

Twee dagen droog in Prince Rupert is een unicum, de stad heeft niet voor niets The City Of Rainbows.

De mooiste foto's staan in onderstaand webalbum.

Weekend In Prince Rupert, BC