23 oktober 2011

Uitdaging

Sinds een paar weken werk ik niet meer in het motel.
Het draait nog steeds goed, maar ik was toe aan een nieuwe uitdaging en ik besloot te gaan solliciteren naar werk buiten de deur.

Ik bedacht wat ik graag zou willen gaan doen, bekeek vacatures, schreef wat brieven en pastte mijn c.v. aan. Naar aanleiding van de alom bekende verhalen van emigranten had ik me ingesteld op veel afwijzingen en bedacht ik me dat ik niet teleurgesteld moest zijn als het zeker nog een half jaar zou duren voordat ik een baantje had.
En, inderdaad, hoorde ik op m'n eerste vijf brieven helemaal niks.

De zesde vacature waar ik op reageerde had ik al een paar keer voorbij zien komen en alle informatie steeds opnieuw aandachtig gelezen, maar ik twijfelde er een beetje aan of ik zo'n baan wel aan zou kunnen.
Ik had geen opleiding in die richting, geen ervaring, maar dat werd uiteindelijk ook niet echt gevraagd. Ondanks al mn bezwaren leek het me ook vooral een geweldige baan, dus ik gaf mezelf een schop onder m'n kont en schreef een sollicitatie brief.

Een paar dagen later, toen ik toch in Smithers was, besloot ik bij het kantoor van de organisatie langs te gaan om me voor te stellen, een gebaar dat erg op prijs werd gesteld.

Een week later werd ik uitgenodigd voor een gesprek en het was werkelijk het zwaarste en moeilijkste sollicitatie gesprek dat ik ooit voerde. Ondanks dat ik er van overtuigd was, dat ik het niet beter had kunnen doen, dan ik deed, twijfelde ik nu nog erger of ik die baan wel zou krijgen.

Anderhalve week later werd ik gebeld.
Of ik nog geinteresseerd was en of ik de baan wilde accepteren.....ik was sprakeloos (op zich al aan klein wonder) en ik stamelde dat ik natuurlijk nog geinteresseerd was!

Dat was een maand geleden.
Ik heb ondertussen een drie daagse training achter de rug in Quesnel en ben ik al volop aan het werk.
Na jaren is een heel oude wens van me in vervulling gegaan: ik werk in de sociale hulpverlening!

Ik werk in een transistion house, een opvanghuis voor vrouwen en hun kinderen die, door bijvoorbeeld huiselijk geweld, ontheemd zijn.
Het is erg intensief, maar ook heel erg dankbaar werk.

Veel sneller dan verwacht kreeg ik een baan die uitstekend bij me past: ik ben er op m'n plek, ik doe waar ik goed in ben, ik heb geweldige collega's en ik krijg alle ruimte om me te ontwikkelen.

Een nieuwe fase (alweer), maar eentje waar ik erg gelukkig mee ben.


11 september 2011

Herfst

Na een slechte zomer is het een paar dagen prachtig weer!
Strakblauw, zonnig, warm.
De blaadjes aan de bomen goudgeel, het is zo mooi buiten!
Ik kan niet binnen blijven, wil er op uit, moet er op uit.

Samen met Snowy de bush in, in de buurt van Two Mile.
Bearspray mee, een wandelstok, drinken, wat eten voor onderweg en natuurlijk mn fototoestel.
De wandeling was vrij kort, iets meer dan een uurtje; ik had nog de hele middag voor me en besloot naar mijn vrienden in de Kispiox te rijden.
In de yard daar staan een aantal oude auto's en ik wilde daar al langer wat foto's van maken.

Cars

Daarna weer langzamerhand op huis aan.
Nog een paar mooie dagen en daarna wordt het volgens het weerbericht echt herfst.
We zullen zien.

3 augustus 2011

Mama, gaan we zwemmen bij Ross Lake?

Nu het eindelijk lekker warm is, zonnig en zomers, moeten we er gelijk van genieten.
Ja, we gaan naar Ross Lake.
Nog geen tien minuutjes rijden.
Heerlijk!




















10 juli 2011

Vis!



Spring Salmon!
Heb er gisteren twee gekocht.
Twee grote waarvan we er vandaag een hebben schoongemaakt.
Aangezien ik niet met vishanden foto's wil maken, zijn de meeste foto's gemaakt door Gijs en Jesse.
Deze keer hebben Jesse en ik de zalm gefileerd.
De eerste helft is en papillote op de bbq gegaan, met zout en verse dille uit mn kruidentuin.




Zalmspaghetti! riepen de jongens.







Grote strengen zalmeitjes






Jesse helpt fileren!



En dat blijft er over.







Klaar, En smullen maar!

It runs in the family

Ik zag Jesse met mijn camera in de weer.... en dit is wat ie er van gemaakt heeft.
Blijkbaar zit het in zijn genen ;-)























1 juli 2011

Canada Day 2011

Canada Day.
Dan vieren we, in het kort gezegd, dat Canada er is en dat je trots mag zijn op je land.
Dus iedereen draagt kleding of wat ook met "Canada" er op.
Of je loopt rond met een Maple Leaf vlaggetje.
Als het maar Canadees is.

's Ochtends beginnen met een gezamelijk ontbijt in het park.
Pancakes, sausages, bacon, koffie, thee, limonade. Gemaakt door de Burgemeester en de raadsleden. Ann en ik vinden het de mooiste manier om de werkdag te beginnen, dus wij zijn vanochtend nog voor het werk het park in gelopen om een ontbijtje te scoren. Kopje koffie erbij gezellig praten met allerlei mensen...kan niet beter.

Dan de parade:

RCMP in gala uniform.

De hele parade

De Dancers met Robert Sebastian

Robert Sebastian

Met deze wagentjes vliegen de kinderen
straks een heuvel af...altijd populair!



Kispiox Rodeo Princess

Volgens ons was het veel drukker dan vorig jaar...maar dat kan ook aan dat lekkere ontbijt gelegen hebben. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd voor de kinderen, we zingen O Canada, er is taart.....kortom een echt feest!
En een mooie gelegenheid om alle mensen die je kent in de community weer eens even te zien en te spreken.

Happy Canada Day Y'all!
Where ever you are!



4 juni 2011