Weer een update

Zo langzaam als de tijd eerst ging, zo snel gaat de tijd nu.

Voor we het weten, is er ineens weer een week voorbij.....en wat voor één!

Vorige week zijn mijn neef Sven en zijn vriend, die zes weken door de VS en Canada trekken, een paar dagen bij ons geweest.

Het was écht gezellig (en niet eens in de eerste plaats omdat ie vier (!!!!) kilo zakken pepernoten voor ons had meegebracht); we zijn uit eten geweest en een hebben een middag rondgereden op de back-roads in the omgeving.

Toen we een broodje gingen eten bij een moerasje vond Jesse dat ie daar wel even rond kon kijken. Voor we het wisten zat ie tot aan z'n knieën in de modder en was ie een schoen kwijt.....Sven wist de schoen uit de modder te vissen.

We konden er allemaal (ja: ook ik!) om lachen.

Na drie nachten in New Hazelton zijn de mannen verder getrokken. Via Vancouver en Vancouver Island terug naar de VS.

We hebben afgesproken dat Sven snel terugkomt en dat ie dan langer blijft.

Vorige week heeft Piet rij-examen gedaan.

Het maakt niet uit hoe lang je je NL-se rijbewijs hebt; hier in BC moet je gewoon weer examen doen. En als je het niet haalt, kan je je rijbewijs inleveren en mag je alleen maar onder bepaalde voorwaarden blijven rondrijden (bijvoorbeeld alleen met een volwassene naast je die een geldig rijbewijs heeft).

Gelukkig en geheel volgens verwachting is Piet geslaagd.

Vandaag was ik aan de beurt.......

Alhoewel ik al acht jaar mijn rijbewijs heb, was ik toch wat zenuwachtig.

Het is hier niet druk op de weg, maar in Smithers (waar we moesten afrijden) is het aanmerkelijk drukker.

Na drie kwartier rondrijden kwam het verlossende antwoord: ook geslaagd!!!!!!!!!!!

Hoera! Ik had er wel op gehoopt, maar toch viel er best een last van m'n schouders.

Niet dat er niets op m'n rijgedrag aan te merken viel.......in de loop van de tijd sluipen er toch gewoontes in die niet echt volgens het boekje zijn (één i.p.v twee handen aan het stuur, bijvoorbeeld).

Geslaagd is geslaagd.

Voorlopig is het gelukkig gedaan met de examens.

Volgende hoogtepunt is Halloween op zaterdag.

De eerste Halloween en als het een beetje meezit (of tegen, het is maar van welke kant je het bekijkt) ook gelijk een Witte Halloween.

Zoals beloofd nog een paar fotootjes, die ik ruim twee weken geleden maakte.

De blaadjes zijn nu allemaal al van de bomen afgewaaid, maar het geeft wel een mooi beeld over waar we tegenaan mogen kijken, elke dag weer.

Elke dag rijden we heen en weer op Hagwilget Bridge, van Two Mile naar New Hazelton v.v.
De brug ligt op 80 meter boven Hagwilget Canyon.

Het is elke dag weer een prachtig gezicht, maar niet iedereen durft naar beneden te kijken ;-)

Ik heb nog veel meer mooie plaatjes, maar het duurt zooooooooooo lang om ze allemaal up te loaden....nog eentje dan.

Als we een vaste internet-verbinding hebben ga ik gewoon een paar foto-blogs er tussendoor gooien!

Gewoon een plaatje van onderweg.

Van New Hazelton en Smithers.

Het was vanochtend nóg mooier, maar toen moest ik zelf rijden en op tijd zijn voor m'n examen....daarvan geen foto's, dus.

Het was vannacht koud geweest en het was hier en daar heiïg en dan met het strijklicht van de zon, het gele gras in de weilanden, blauwe lucht en snow-capped mountains op de achtergrond.....

Maar geen foto's........

Ik sluit niet uit dat ik er nog eens op uit ga binnenkort om meer foto's te maken, met m'n Canadese rijbewijs kan ik weer álle kanten op!