Weekje Vakantie

We vonden dat we het wel verdient hadden, na een ruim jaar on-afgebroken werken.

Een weekje vakantie.

Niet naar een tropisch paradijs (ook lekker, maar niet voor nu), maar een weekje shoppen en fun in één van de grootste winkelcentra ("shoppingmall" klinkt toch mooier) van de wereld, West Edmonton Mall.

Buiten het uitgebreide winkel-assortiment is er een erg groot golfslagbad met geweldige golven, een bioscoop (ook 3d films!), midgetgolf, een klein dolfinarium met zeeleeuwen, een pretpark met allerlei enge achtbanen en nog veel meer om op te noemen.

Het pretpark hebben we maar oor een volgende keer bewaard.....er is geweldig veel te zien en te doen daar...

Het plan was om er in twee dagen naar toe te rijden, via Prince George, Jasper naar Edmonton, daar drie dagen te blijven en dan ook weer in twee dagen terug te rijden. Aangezien het ook hier winter is, leek het ons verstandig genoeg tijd te nemen voor de reis...je weet tenslotte nooit en we zouden in elk geval de Red Pass door Mnt. Robson Provincial Park moeten doen om in Edmonton aan te komen.

We hadden voor deze vakantie een paar doelen: kerstinkopen doen, plezier maken en gewoon even een weekje met elkaar doorbrengen.

Vakantie in West Edmonton Mall

We hebben veel gedaan, veel gezien, lekker gegeten, veel gekocht, maar we zijn toch ook weer erg blij dat we terug zijn in het rustige New Hazelton.....persoonlijk heb ik wel weer genoeg stad gezien voor een jaartje.

Ofzo.

Lekker!

Af en toe kan je zomaar ineens zo'n zin hebben aan iets lekkers!

Nu worden we door vrienden en familie heel erg verwend met kaas, dropjes, chocola, pepernoten, taai-taai en allerlei andere Nederlandse lekkernijen, maar sommige dingen zijn onhandig te versturen.

Kroketten bijvoorbeeld.

Nu draai ik m'n hand er niet voor om om ze zelf te maken (en dat doe ik dus ook wel eens, af en toe), maar meestal hebben we niet heel veel over om in te vriezen. Dus dat is één keer lekker en dan heel lang weer niks.

Er wonen meer Nederlandse mensen in New Hazelton (eigenlijk best veel als je het gaat tellen) en af en toe zoek je elkaar op.

Frans en Toos wonen niet ver van ons vandaan en komen regelmatig aanzeilen voor een bakkie, of gewoon zo.....voor een praatje. Altijd gezellig, het zijn lieve mensen, met een geweldig gevoel voor humor.

Vorige week hebben we eens een tochtje gemaakt door de kelder van het motel, hadden ze nog nooit gezien. Ze waren erg onder de indruk.

Toos vroeg of we misschien een tafeltje aan haar wilden verkopen. Ze puzzelt graag en dan kon ze daar haar puzzel op laten liggen.

Verkopen, verkopen...ik vind dat ook weer zowat.

Het staat daar maar te staan in de kelder en we hebben al die tafeltjes toch niet nodig, dus ik zei dat ze er wel eentje mocht hebben.

Dat vond ze fijn, maar zei Toos, dan ga ik kroketten voor je maken.

Hoei! Kroketten! Lekker!

Vandaag is ze het tafeltje komen ophalen en heeft ze de kroketjes gebracht.

Zes-en-dertig maar liefst!

Heerlijke ambachtelijke huis gemaakte kroketten!

Goeie ruil!

Wij eten vanavond Patat, Applemoes en en kroket (of twee)

Old Man Winter

Terwijl het halve land zucht onder het juk van Old Man Winter (denk aan 40cm sneeuw in een dag, blizzards, windchills van -40, plotseling onbegaanbare wegen), is het in New Hazelton nog groenig.

Geen sneeuw op de grond.....Vijf-en-dertig kilometer naar het oosten begint de ellende.

En iets naar het Noorden ook, maar hier is nog niks.

De afgelopen dagen was wel het bitterkoud, niet zozeer vanwege lage temperaturen, maar vooral omdat er een gemeen koude snijdende wind stond.

En dan vanochtend is het ineens windstil en glashelder.

Je ruikt de kou in de lucht.

Veel kouder dan gisteren (-15), maar zonder die wind en met de belofte van de zon, straks, als ze boven de berg uitkomt, is het zoveel beter dan de afgelopen dagen.

En mooi!
Het went nooit, zo mooi.

Rustig!

Om als ondernemer te verlangen naar rustiger tijden is eigenlijk als de Goden verzoeken.

Want je eet en leeft er van.....geen gasten is geen inkomsten.

Evengoed, nu we tegen de winter aanzitten, is het aanmerkelijk rustiger in het motel.

En we vinden het heerlijk!

Van de week ben ik met de jongens gaan zwemmen in Smithers.

We rommelen een beetje in huis, we ruimen op en ik ben begonnen met Gijs' z'n slaapkamer te schilderen.

Het is niet niks, het hele jaar door elke dag werken.

En ondanks dat we het heerlijk vinden, nog steeds, beseffen we ook wel dat we een druk jaar achter de rug hebben.

Toen we, bijna een jaar geleden, begonnen met het motel, was alles nog nieuw.

Alles was spannend en eng ook wel een beetje.

Geen tijd om er rustig in te komen, we moesten gelijk aan de bak.

We zijn op de rijdende trein gesprongen en hebben ons een jaar laten rijden.

Nu zijn we, denk ik, wat meer in staat, om zelf de route en het tempo te bepalen.

En nu het dus rustig is, kunnen we daar ook van genieten.

Hoe het de rest van de winter gaat, weten we nog niet.

En eigenlijk kan het ons ook niet zoveel schelen.

We hebben nog genoeg te doen en ook nog wel wat plannen.

Vervelen zullen we ons in ieder geval niet.

Logeren

Van het weekend hebben Jesse en Gijs gelogeerd bij Glenn en Frank, twee vriendjes van school.

Op zich niet zo heel erg bijzonder, er wordt wel vaker over en weer geslapen, maar dit was een bijzonder logeerpartijtje.

Laat slapen, de dieren op de boerderij voeren, brandhout stapelen en andere voorkomende werkzaamheden uitvoeren horen bij de dagelijkse klusjes die de jongens moeten doen en Jesse en Gijs hebben goed geholpen. Buiten dat was er natuurlijk ook tijd om te spelen.

Work hard and play hard, heet dat hier.

Zowel Jesse en Gijs hebben met verschillende geweren en shotguns geschoten (op pompoenen en blikjes enzo) en Frank sr. heeft ze geleerd hoe ze dat moeten doen.

"Naturals" vond ie ze.

Real Canadians, vinden wij :-)

Varkentjes wassen.

Boeren mogen hier zelf slachten.

Het beste scharrelvlees wat je kan bedenken en dan ook nog eens uit de buurt!
Beter en lekkerder kan natuurlijk niet......dus toen ons gevraagd werd of wij interesse hadden, hoefden we daar niet lang over na te denken.

Anderhalve week geleden werden op een farm in de buurt varkens geslacht.

Het is niet zo dat je 4 karbonaadjes, een kilo speklapjes en een hammetje kan bestellen.

Je koopt of een heel of een half varken (of anderhalf, of twee, maar minimaal een halve).

Ik wilde dat vlees natuurlijk wel erg graag kopen, maar ik wilde eigenlijk ook wel erg graag helpen met slachten.

Geen probleem.

Dus na het werk ouwe kleren aangetrokken, messen ingepakt en naar de farm gereden met Oma Gerda en Gijs.

Je kan 'm verder zelf verwerken of bij een slager in Smithers brengen.

Die maakt, op verzoek, lekker gerookte ham, of snijdt karbonaadjes, of maakt worstjes of wat je maar wilt eigenlijk!

Nou.

En toen was er, als laatste, nog een kleiner varkentje over en of ik wel even wilde helpen om het beessie te ontdarmen enzo.

Ja.

Natuurlijk wil ik dat! Ha!

En ook al was het m'n eerste varkentje ooit, het ging als een tierelier!

En nu ligt er dus een half varken in de vriezer.....

Heerlijke hammen, pakjes en pakjes met de lekkerste bacon die je je kan voorstellen, karbonaadjes en roasts.

Heerlijk!

We hebben afgesproken dat we volgens jaar een tweede vriezer gaan kopen en dan gaan we ook een halve koe kopen.

Maar eerst nog even dit (halve) varkentje opeten!

Beer in de Tuin!!!!

Als het herfst wordt vreten de beren zich vol, zodat ze, als ze de winterslaap in gaan straks, niet met een rommelend buikje in hun hol liggen (iedereen weet dat je niet kan slapen wanneer je honger hebt!)

Met vissen uit de rivier en met andere lekkere hapjes die ze hier en daar opscharrelen zorgen ze dat ze zich tonnetje rond eten om die koude wintermaanden door te komen.

Een appelboom in de tuin is dan een soort FruitMacDonalds......even op je achterpoten en smullen maar!

En wat doe je dan als je zo'n joekel in je tuintje ziet?

Fototoestel pakken en klikken maar natuurlijk!

Klik vooral op de foto's voor een vergroting, voor een nog mooier plaatje!

Wij kijken naar hem, maar Beer houdt ons ook goed in de gaten!

Let op het appeltje in de bek!

Nog even omkijken en dan wegwezen....

Letterlijk de natuur op de stoep (of in dit geval in de tuin!)