Rare Dag

Alhoewel de vakanties afgelopen zijn, de eerste nachtvorst al geweest is en de bladeren aan de bomen prachtig goudgeel zijn, is het seizoen hier nog in volle gang.

We zitten helemaal vol, voor minstens de hele aankomende week en waarschijnlijk nog wel langer.

We hebben al weet-ik-hoeveel mensen weg moeten sturen; geen plek in deze herberg!

Veel, heel veel vissers die komen vissen op Steelhead in de rivieren Skeena, Bulkley en Kispiox; het is een topjaar blijkbaar, met een run zoals in de hoogtijdagen van de jaren 80 en 90.

En voor de rest zitten we vol met werk crews en ziekenhuis personeel.

Daarnaast hebben we bezoek uit Nederland.

Mijn schoonouders en m'n moeder zijn over en blijven tot minstens na Jesse's 13e verjaardag!

Dat zal een feest worden!

Vorige week mijn auto "nog eventjes" ingeruild voor een SUV all wheel drive exemplaar...alhoewel m'n Ford een heel fijne auto was heb je hier toch wel echt minstens een vier wiel aangedreven auto nodig....nu kan ik tenminste ook over de backroads rondrijden! En van de winter zal het ook wel beter zijn.

Nu dan vandaag....voor de tweede keer in korte tijd een Power Outage, oftewel een stroomstoring. Gepland, dat dan wel weer, maar evengoed ben je toch onthand zonder stroom.

Vanochtend om half zes gooiden ze de stroom er af en vanmiddag om half drie waren we weer up and running.

Ruim een halve dag zonder stroom is niet echt handig voor een bedrijf....we hadden alle gasten ruim van te voren ingelicht en gelukkig deed niemand er moeilijk over. Het zijn nou eenmaal dingen die gebeuren.

Het feit dat wij ons bakkie koffie in de morgen moesten missen, was erger!

En we waren echt niet de enigen: 9000 mensen zaten zonder stroom....gedeelde smart is halve smart, zullen we maar zeggen.

We genieten nog steeds, steeds meer eigenlijk.

Het hele nieuwe en onbekende is er af.

We vinden steeds makkelijker onze weg, we leren steeds meer mensen kennen en meer mensen kennen ons. We hebben nog niet veel tijd om bij mensen op bezoek te gaan en daarom komt iedereen altijd hier......wanneer het wat rustiger wordt, gaan we dat zeker eens omdraaien!

Wildfires

Wildfire Binta Lake

Binta Lake is een meer ten zuiden van Burns Lake.

Vorig jaar waren we van plan om daar iets te kopen en nu staat de boel daar in de hens (ik suggereer hier geen causaal verband).

Evacuatie Waarschuwingen, onmiddelijke evacuaties, wegafsluitingen, medische problemen vanwege de enorme hoeveelheden rook die de lucht in worden geslingerd....het is dan wel koeler geworden, maar de wind trekt daarmee ook aan en er is nog geen hoop op regen.

Vorig jaar woonden we een maand in het gebied van de Binta Lake Wildfire.

We kennen het gebied en we hebben daar veel fijne mensen ontmoet.......het is afwachten wie er weg moeten en met ingang van wanneer.

Ondertussen krijgen wij regelmatig gasten die met nog tranende ogen van de rook uit de auto stappen.

Wij zijn nog steeds safe, nog geen branden hier en sinds het is gaan waaien is de rook ook weer weg. Iedereen hoop op veel regen de komende tijd, of een strenge winter met heeeeeel veel sneeuw om het tekort aan vocht in de grond te verminderen.

Muggy

Zowat elk jaar zijn er bosbranden in BC.

Vooral als het 's winters niet zoveel heeft gesneeuwd en het in de rest van het jaar te weinig regent, wordt alarmfase 1 afgekondigd.

Geen open vuur, geen vuurwerk, geen afvalverbranding etc.

En dan maar hopen dat het een beetje goed gaat.

Op het weer heeft echter niemand vat......als de bliksem inslaat is het alsnog bal.

Momenteel branden er in BC een kleine honderd bosbranden die tien hectare of meer beslaan en alles bij elkaar brandt het op 400 plekken in BC.

Een van de grootste bosbranden woedt zo'n 700 km ten Noorden van ons.

De schatting is dat de brand nu zo'n 20.000 hectare bestrijkt.

In vergelijking: dat is een gebied ongeveer ter grootte van Schiermonnikoog.

Alhoewel er geen direct gevaar voor ons is, hebben we er wel min of meer last van. Zo'n bosbrand geeft natuurlijk een ongelooflijke hoeveelheid rook, die langzaam wordt verspreid door de hele regio (en verder).

We hebben het de afgelopen dagen steeds mistiger zien worden en samen met de warmte zorgt dat er voor dat het 'muggy" is, oftewel onaangenaam warm en vochtig.

Als het goed is gaat het morgen regenen en wordt het minder warm, dus misschien ook wat minder klam.

Het is nu even ook wat rustiger in het motel; aangezien de weg naar boven afgesloten is vanwege de brand, komen er geen mensen naar beneden, maar kunnen er ook geen mensen van hier uit naar Alaska.

Het klinkt misschien gek, maar dat vinden wij even helemaal niet erg.

Even wat meer tijd voor andere dingen en wat rustiger, we vinden het heerlijk. Ons seizoen duurt wat dat betreft nog lang genoeg en aangezien we volgende week toch ook weer volle bak hebben, genieten we nu even extra.

Ventilator aan, ijssie erbij en letterlijk wachten tot het overwaait.

Foto's: Wildfire Management Branch

http://bcwildfire.ca/hprScripts/WildfireNews/Photos.asp?Folder=359&Count=7

Daar zijn ze dan!

M'n zalm is klaar!!!!!

Puur eetbaar goud, zo lijkt het tenminste.

Twee-en-twintig potjes yummie zalm.

Geen kleur-, geur- en of smaakstoffen, niet eens een snufje zout.

Als we elke week een pot gebruiken hebben we tot in de tweede week van januari 2011 zalm!

Wat ligt daar in het bad?

In de nazomer trekken de zalmen de rivier op om kuit te schieten.
In plaats van een soort zalm hebben we er hier een stuk of vijf (Chinook, Coho, Chum, Pink and Sockey Salmon) en de Steelhead, wat eigenlijk een forel is.

De native mensen hier leven al generaties op zalm en het is hier dan ook niet zozeer een delicatesse, als wel een eerste levensbehoefte om de winter mee door te komen (net als de opbrengst van de jacht).

Dus als de zalmen de rivier op komen zwemmen wordt er hier met netten gevist op zalm.
En nu is het Sockeye season, de lekkerste zalm die er is.
Het is overigens heel erg onbeleefd om te vragen of je zalmen van de native bevolking mag kopen, maar als het je aangeboden wordt, is dat een heel ander verhaal.

Gisteren werd ons gevraagd of wij zalm lusten.
"Jawel" zei Piet, "maar ik heb geen tijd om te gaan vissen".
Maar dat hoefde ook niet: we konden ze kopen, twintig of dertig misschien?
Tien vonden we wel genoeg, voorlopig.
"Tien?" was het antwoord,"Maar wat eet je dan de rest van de winter?"

Tien zouden het er worden en voor onze hulp Ann ook tien.
Maar wat moet je met tien zalmen?


Eerst maar even bewaren in het bad en dan schoonmaken, natuurlijk, zo snel mogelijk, maar wat dan?
Hier maken ze de zalm in, in glazen potten.

Het inmaken van voedsel is in Nederland een beetje een uitgestorven ambacht , maar ik heb het altijd een geweldig idee gevonden om een voorraad eigengemaakt voedsel op de plank te hebben.
Dus...gisteren na het kamers schoonmaken ben ik de 10 zalmen gaan schoonmaken.
't Is weer 's wat anders.....en niet handig in het hoogseizoen (want het is al druk genoeg zonder allerlei extra werkzaamheden), maar je moet het ijzer tenslotte smeden als het heet is.

Eentje ging er gisteravond al op de barbeque, twee heb ik gefileerd, zodat Piet ze kan roken in z'n rookkast en van twee heb ik moten gesneden, voor in de pan of de BBQ.

De vijf overgebleven zalmen heb ik in vandaag potten gepropt en die worden, as we speak, ingemaakt.

Drie-en-twintig potten met zalm voor op, voorlopig, de plank.

Kijken hoe lang we er mee doen.

M'n eerste eigen ingemaakte eten!

En d'r komt nog meer, want we moeten nog Huckleberries plukken en de crabapples komen nog van de boom en de tomaten worden rood en misschien kan ik nog wel iets verzinnen om in te maken......voor ik het weet heb ik de hele basement kast vol met potten lekkers!

Het is dat dit het eerste jaar is, heel veel dingen zijn nog steeds nieuw, maar als ik het inmaken eenmaal onder de knie heb, biedt dat geweldige perspectieven voor volgend jaar.

Ik ben nu al aan het bedenken wat er volgend jaar in de tuin moet, want die planken in de basement moeten natuurlijk wel gevuld blijven!

Kamp

Zo'n zomervakantie van 9 weken duurt best lang, helemaal als je niet weg gaat, zoals wij. Nu is dat hier geen uitzondering: heel veel kinderen gaan niet op vakantie en al helemaal niet naar het buitenland.
En toch vervelen de kinderen zich hier geen moment. Er wordt van alles voor ze georganiseerd hier.
Dagkampen en weekkampen bijvoorbeeld.

Deze week zijn de kinderen druk met Bible Camp.
Ongeveer 75 jonge mensen uit Arizona zijn hier in de omgeving de hele week bezig om de kinderen te vermaken. Knutselwerken maken, met z'n allen spelletjes doen, zingen etc etc etc. En als dat klaar is volgt er nog Basketball of Soccer Training....Zo zijn ze de hele middag zoet.
De Amerikaanse Tieners zamelen gedurende het jaar zelf geld in (charity, sponsoring; daar zijn ze heel erg goed in in De USA)om hier naar toe te komen en te verblijven en om de kinderen te vermaken.
Onze jongens vinden het in ieder geval geweldig: ze gaan elke dag met heel veel plezier naar Bible Camp.

Volgende week gaat Gijs naar een ander Dagkamp in Smithers, met veel water-pret, kano varen en nog meer.
Jesse gaat vanaf woensdag maar een Weekkamp in Houston (Niet in Houston-we-have-problem, Texas, Maar Houston, BC, 130 km verderop.
In een Log Cabin in stapelbedden slapen, samen met vrienden van school, met een woodstove, waar ze zelf vuur in moeten maken als het koud is (hoopt ie op!). Het kamp ligt aan een meer. Ze gaan zwemmen, kano varen en nog veel meer leuke spannende dingen doen, zowel overdag als ´s avonds.
Eigenlijk net als je wel eens in die enge, spannende op-een-verlaten-plek-ver-weg-van-alles-zomerkamp-films ziet......maar daar denken we maar even niet aan.

Ze zullen het allebei geweldig hebben.
Ook al zou ik er in Nederland nooit over nagedacht hebben om de kinderen op kamp te sturen/laten gaan, hier hoort het er voor de meeste kinderen gewoon bij.
Dus dan doen we daar gewoon aan mee.

Ik vind het eigenlijk wel jammer dat ik geen kind meer ben.
Kon ik ook allemaal van die stoere, spannende dingen doen en mee maken, maar een Summer Camp voor Vaders en Moeders heb ik nog niet gevonden....
't Is weer jammer.

Terugblikken en Uitbreiding.

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we als Landed Immigrant in Canada aan kwamen.
Een jaar alweer......de tijd gaat wel heel erg snel.
We hebben alle hoogtijdagen gehad, alle seizoenen meegemaakt, van nu af aan wordt het alleen nog maar meer van hetzelfde.

Zo'n jaar is een mooi moment om terug te kijken, over hoe het was en over hoe het gaat en wat er allemaal veranderd is en wat we daar van vinden.
Ach, kort maar krachtig: het ging goed, het gaat beter, er is veel ten goede veranderd en daar zijn we alle vier heel erg blij mee.
We missen Nederland an sich niet, maar de familie en vrienden wel.
We genieten met z'n allen van de vrijheid, van de ruimte en van de geweldige natuur en van alle nieuwe mogelijkheden die we hier hebben.
We voelen ons thuis in New Hazelton en we bouwen langzaam maar zeker een vaste kern aan dierbare mensen om ons heen.

Eigenlijk kunnen we na een jaar concluderen, dat onze hele emigratie één groot succesverhaal is geworden. Hoe hard we in Nederland ook geworsteld hebben met van alles en nog wat, het is het achteraf allemaal waard geweest.
We hebben met met z´n viertjes geconcludeerd dat we hier erg gelukkig zijn.

Het enige dat nu nog nieuw is, is het drukke seizoen draaien in ons motel, maar daar draaien we onze hand ook niet meer voor om.

En dan hebben we, sinds vorige week, uitbreiding van ons gezin.
Welcome Mr. Addams!
Hij voelt zich hier blijkbaar al helemaal thuis en hij is bovendien weer een nieuw dankbaar fotografie object (niet dat we hem daarvoor in huis hebben gehaald, hoor)



Onze Snowy blijkt een erg goede, alhoewel vrij neurotische "moeder"......Mr. Addams wordt regelmatig helemaal schoon gelikt en goed in de gaten gehouden. De nieuwe kattenspeeltjes worden heel voorzichtig door Snowy aan inspectie onderworpen en zelfs af en toe even afgepakt, als Moeders dat, om welke duistere reden dan ook, nodig acht.....en als dank voor haar goede zorgen, krijgt ze zo nu en dan een haal(tje) over haar neus.....het leven is niet eerlijk!

En waarom Mr. Addams?
Toevallig was de Addams Familie op t.v. van de week en ik vind een naam met Mr. of Mrs. altijd errug leuk.
Je kunt er, vooral in een motel, leuke grappen mee maken.
"Don't let Mr. Addams out, boys!"
"Did you feed Mr. Addams today?"
"Mr. Addams fell alseep on my lap last night."
"Mom! Mr. Addams scratched me/Snowy/Gijs/Jesse!! (doorhalen wat niet van toepassing is)"
Enzovoort.

Daar gaan we nog veel lol mee beleven de komende tijd.